در این مراسم که با حضور دکتر علی حیرانی معاون غذا و داروی دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، دکتر ابراهیم حسن‌نژاد مشاور رئیس دانشگاه در امور ایثارگران و رزمندگان دانشگاه، غلامرضا عامری مسئول گزینش دانشگاه،  دکتر حمیدرضا میری معاون فرهنگی دانشجویی، نماینده سازمان بسیج جامعه پزشکی استان و جمعی از کارکنان دانشگاه برگزار شد، از محمدرضا معمار جانباز ۲۵ درصد هشت سال دفاع مقدس و کارمند معاونت غذا و داروی دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان تقدیر به عمل آمد.

دکتر علی حیرانی در این مراسم ضمن تبریک روز جانباز و ولادت حضرت ابوالفضل العباس علیه السلام، گفت: جانبازان و ایثارگران، سرمایه‌های گرانبهای این نظام هستند و تجلیل از آنان، تکریم ایثار و فداکاری است.

وی افزود: رشادت‌های رزمندگان در دوران دفاع مقدس، همواره الهام‌بخش نسل‌های آینده خواهد بود و ما باید همواره یاد و خاطره آنان را زنده نگه داریم.

در پایان مراسم، لوح تقدیری به نمایندگی از دکتر شاهرخی رئیس دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان به محمدرضا معمار جانباز و رزمنده سرافراز اهدا شد.

همچنین در این مراسم، دکتر حسین قاسمی، رئیس اورژانس پیش‌بیمارستانی و حوادث دانشگاه و رزمنده هشت سال دفاع مقدس به ذکر خاطراتی از دوران جنگ پرداخت و از رشادت‌های همرزمان خود یاد کرد.

دکتر حسین قاسمی، در خاطرات خود، به نقل از رزمندگان و ایثارگران هشت سال دفاع مقدس، به بیان خاطره‌ای احساسی، در مورد انتقال مهمات از پشت خط جبهه به خط مقدم  در یکی از عملیات‌های دوران دفاع مقدس پرداخت: شبی، در تاریکی مطلق، ستونی از کامیون‌ها، حامل مهمات جنگی، با چراغ‌های خاموش، مسافتی طولانی در حدود ۳۰ کیلومتر را از پشت خط جبهه به سمت خط مقدم طی می‌کردند. رانندگان، با احتیاط و تمرکز فراوان، در دل شب و در سکوت محض، به پیش می‌رفتند.

در میان این ستون، دکتر قاسمی نیز با خودرویی در حرکت بود. ناگهان، صدای مهیبی سکوت شب را شکست. یک گلوله خمپاره در نزدیکی کامیون حامل مهمات منفجر شد. دکتر قاسمی و سایر رزمندگان، که در آن نزدیکی بودند، لحظات سختی را تجربه کردند.

دکتر قاسمی، در آن لحظه حساس، با تمام وجود، به یاد حضرت ابوالفضل العباس (علیه السلام) افتاد که همان روز هم روز ولادت آن حضرت بود و از ایشان کمک خواست. او چشمان خود را بست و با صدای بلند، فریاد زد: "یا ابوالفضل!"

پس از انفجار، همگان در حیرت و تعجب فرو رفتند. هیچ آسیبی به کامیون‌ها و مهمات نرسیده بود. حتی یک ترکش هم به آن‌ها اصابت نکرده بود. این حادثه، برای همه، نشانه‌ای از امداد غیبی الهی و توسل به اهل بیت (علیهم السلام) بود.

این خاطره، نه تنها بیانگر رشادت‌های رزمندگان در دوران دفاع مقدس است، بلکه نشان می‌دهد که توسل به اهل بیت (علیهم السلام) و ایمان به امدادهای غیبی، همواره راهگشای انسان‌ها در لحظات سخت و دشوار بوده است.

تنظیم خبر: ادریس فخاری