در پهنه سربلند بشاگرد، آنجا که صخره‌ها با آسمان نجوا می‌کنند، سال‌ها بود که نام «محرومیت» با نام این دیار گره خورده بود. روزگاری نه‌چندان دور، در دهه نود، وقتی سایه بیماری بر خانه‌ای می‌افتاد، دلهره‌ای عمیق‌تر از خودِ درد، قلب خانواده‌ها را می‌لرزاند؛ دلهره‌ی جاده‌های دور، مسیرهای ناهموار و سفر ناگزیری که برای یک جرعه سلامت، باید تا میناب و فراتر از آن پیموده می‌شد. آن روزها، سهم بشاگرد از درمان، تنها سقفی کوتاه و چند خدمت اولیه بود.

اما امروز، داستان بشاگرد به گونه‌ای دیگر روایت می‌شود. امروز سخن از یک تحول سپید است؛ سخن از همتی که فاصله میان رنج و درمان را کوتاه‌تر کرده و روشنایی امید را به دل این سرزمین آورده است.

نبضی که تخصصی می‌تپد

اگر در دهه نود، بیمارستان بشاگرد تنها پناهگاهی کوچک با حضور پزشک عمومی و خدماتی محدود به اورژانس و زایمان بود، امروز این قلب تپنده درمانی، به شکوه تخصص آراسته شده است. دیگر صدای گریه نوزادان یا تپش قلب بیماران، با اضطرابِ نبودِ متخصص همراه نیست. امروز حضور چهار ستون استوار تخصصی در رشته‌های داخلی، زنان، اطفال و سونوگرافی، در کنار بخش‌های بستری و درمانگاه‌های فعال، بشاگرد را به مأمنی توانمندتر تبدیل کرده است. امروز درمان، نه در انتهای جاده‌های دور، که در همین خاک ریشه‌دار در دسترس است.

سفرهایی که به خاطره پیوستند

یادمان هست که برای ساده‌ترین کلاس‌های مشاوره پیش از ازدواج، زوج‌های جوان باید رنج سفر را به جان می‌خریدند. اما امروز، بشاگرد خود میزبان این پیوندهای خجسته است. برگزاری منظم کلاس‌های مشاوره زوجین در قلب شهرستان، یعنی تکریم خانواده و پایانی بر سفرهای اجباری.

این تحول در رگ‌های روستاها نیز جاری است؛ آنجا که تعداد مراکز جامع سلامت از ۵ به ۸ مرکز فعال رسیده و حضور تمام‌وقتیِ پزشک و ماما، امنیت خاطر را به دورترین نقاط این جغرافیای سربلند هدیه داده است. ۳۰ خانه بهداشت دیروز، امروز به شبکه‌ای پویاتر و توانمندتر تبدیل شده‌اند.

وقتی آسمان به یاری زمین می‌آید

بشاگرد را به رودخانه‌های خروشانش می‌شناسند؛ به جگین که وقتی طغیان می‌کند، راه‌ها را بر زمین می‌بندد. اما در بشاگردِ امروز، بن‌بستی وجود ندارد. وقتی زمین از حرکت می‌ایستد، آسمان گشوده می‌شود. اورژانس هوایی و بالگردهای امدادی، فرشتگان نجاتی هستند که صخره‌های صعب‌العبور را پشت سر می‌گذارند تا هیچ بیماری پشت رودخانه‌های خروشان جا نماند. در کنار آن، ارتقای پایگاه‌های اورژانس جاده‌ای از یک به سه پایگاه فعال، یعنی حضور به‌موقع همکاران فوریت‌های پزشکی در لحظه‌های سرنوشت‌ساز.

مأمنی برای دردهای خاص

بخش تالاسمی بیمارستان بشاگرد، امروز فراتر از یک بخش درمانی، یک خانه امید است؛ پناهی برای بیماران خاص منطقه که دیگر لازم نیست برای دریافت خدمات درمانی، راهی شهرهای دیگر شوند. در کنار این آغوش باز درمانی، شبکه دارویی شهرستان نیز گسترش یافته است. از داروخانه دولتی بیمارستان و مراکز درمانی گرفته تا دو داروخانه بخش خصوصی در شهر سردشت، زنجیره تأمین دارو کامل‌تر شده تا دسترسی مردم به دارو آسان‌تر از گذشته باشد.

نبض دیجیتال در کالبد خدمت

امروز حتی بهورزان در دورترین روستاها، سلاحی نوین در دست دارند: بهداشت الکترونیک. ثبت دقیق پرونده‌های سلامت الکترونیک یعنی هیچ مادر بارداری فراموش نمی‌شود، هیچ بیمار مزمنی از قلم نمی‌افتد و وضعیت سلامت افراد با دقت بیشتری پیگیری می‌شود. این یعنی آمیختگی تجربه سال‌های خدمت با دقت فناوری روز.

بشاگرد؛ ایستاده بر بلندای امید

آنچه در این سال‌ها بر بشاگرد گذشته، تنها یک گزارش آماری نیست؛ روایتی روشن از اراده، خدمت و پیشرفت است. افزایش خانه های بهداشت از ۳۰ خانه بهداشت به ۴۲ خانه بهداشت، کاهش هزینه‌ها، کوتاه‌تر شدن مسیرها، حضور متخصصان و گسترش شبکه بهداشت و درمان، همه یک پیام دارند: بشاگرد دیگر تنها نیست.

امروز، وقتی به افق‌های بهداشت و درمان این دیار می‌نگریم، پیشرفتی را می‌بینیم که از ایمان به خدمت روییده است. اگرچه هنوز تا نقطه مطلوب راه باقی است، اما مسیر طی‌شده، گواه این حقیقت است که بشاگرد، روایت فتح رنج‌ها و طلوع دوباره امید است.

 رحیم رحیمی روابط عمومی شبکه بهداشت و درمان بشاگرد