مهندس سید عقیل جابر هاشمی، کارشناس ارشد حشره‌شناسی پزشکی گفت: پشه آئدس ناقل بیماری‌های تب دنگی، زیکا، چیکونگونیا و تب زرد است که در محیط‌های شهری و نزدیک به انسان زندگی می‌کند و انسان‌دوست است.

مهندس جابر هاشمی درخصوص عادات متفاوت گزش پشه آئدس و نحوه تخم‌گذاری این پشه، گفت: پشه آئدس، به خصوص در ساعات روشنایی روز (صبح زود و عصر قبل از غروب)، فعال است. این عادت گزش روزانه باعث می‌شود که افراد در طول فعالیت‌های روزمره‌شان، در فضای باز یا حتی در داخل منازل، بیشتر در معرض نیش قرار بگیرند.

این حشره‌شناس عنوان کرد: پشه آئدس در آب‌های راکد و تمیز تخم‌گذاری می‌کنند، این پشه برای تخم‌گذاری به حجم زیادی آب نیاز ندارد و ترجیح می‌دهد در آب‌های راکد و تمیز که در ظروف ساخته دست بشر جمع می‌شوند، تخم‌گذاری کند. این ظروف می‌توانند شامل: گلدان‌ها و زیرگلدانی‌ها، لاستیک‌های فرسوده، ظروف نگهداری آب، سطل‌ها و ظروف رهاشده، سینی زیر کولرها، حتی درب بطری‌های آب یا برگ‌های گیاهانی که آب در آن‌ها جمع می‌شود. این ویژگی باعث می‌شود پشه آئدس به شدت با محیط‌های شهری و انسانی سازگار باشد. در واقع، هر جا که انسان‌ها زندگی می‌کنند و ظروف یا اشیایی دارند که می‌توانند آب را برای مدت کوتاهی نگه دارند، پشه آئدس فرصت تخم‌گذاری پیدا می‌کند.

وی درمورد ظاهر فیزیکی پشه آئدس گفت: بدن این پشه مشکی‌رنگ با نوارهای سفید مشخص روی پاها و بدن است که ظاهری شبیه به “ببر” به آن‌ها می‌دهد (برای همین دلیل به آن‌ها پشه ببری هم می‌گویند).

خاصیت منحصربه‌فرد اما خطرناک پشه آئدس

کارشناس ارشد حشره شناسی پزشکی مرکز بهداشت با اشاره به خاصیت منحصر به فرد اما خطرناک پشه آئدس، افزود: تخم‌های پشه آئدس می‌توانند برای مدت‌های طولانی (حتی تا یک سال) در برابر خشکی مقاومت کنند. یعنی اگر یک ظرف آب خشک شود، تخم‌ها در دیواره ظرف باقی می‌مانند و به محض تماس دوباره با آب، می‌توانند از تخم خارج شده و به لارو تبدیل شوند. این خاصیت به پشه آئدس کمک می‌کند تا در فصول خشک نیز بقا پیدا کند و به محض بارش باران یا پر شدن مجدد ظروف، چرخه زندگی‌اش را از سر بگیرد.

مهندس جابر هاشمی اظهار کرد: یکی دیگر از خاصیت‌های منحصربه‌فرد و در عین حال خطرناک این پشه، انتقال بیماری به نسل‌های بعد از خود است؛ به‌طوری‌که اگر یکبار به یکی از ویروس‌های تب دنگی، چیکونگونیا، زیکا یا تب زرد آلوده شود، این پشه تا آخر عمرش آلوده باقی می‌ماند و در هر بار تخم‌گذاری، تخم‌ها ناقل بیماری هستند و در صورت شرایط مناسب، به لارو و سپس به پشه بالغ و آلوده به بیماری تبدیل می‌شوند و چرخه انتقال بیماری به انسان‌ها ادامه خواهد داشت.

وی افزود: به همین دلیل است که مبارزه با پشه آئدس، نیازمند مشارکت عمومی برای حذف زیستگاه پشه و منابع آب راکد در اطراف خانه‌ها و محیط زندگی است. هر چه زیستگاه‌های پشه آئدس کمتر باشد، احتمال تکثیر و رشد آن‌ها کمتر خواهد بود.

تهیه خبر: شهلا نورالدین